Wat wij in de loop der jaren hebben ontdekt — en graag met u delen.
↓Fijn dat u er bent. Het appartement ligt in Floréa Parc, aan de Chemin des Moyennes Bréguières in de wijk La Fontonne — de rustige kant van Antibes, weg van de drukte, maar dicht bij alles. Het park om u heen is aangelegd met citroen- en olijfbomen, bougainville en lavendel, en verandert door het jaar heen mee met de seizoenen. Er is een zwembad met een terras waar het 's avonds heel aangenaam zitten is, en er ligt een pétanquebaan bij de picknicktafels — iets wat u na een paar dagen hier vanzelf gaat waarderen.
Het dagelijks leven regelt u grotendeels te voet. Op een paar minuten lopen, richting de Place Jean Aude, vindt u een kleine winkel, een bakker en een apotheek. Op woensdagochtend staat er een marktje op het plein — heel bescheiden, maar precies goed voor wat vruchten, kaas en bloemen. Als u een auto heeft en een echte boodschappenronde wilt doen, rijdt u in een paar minuten naar de Carrefour of de Intermarché aan de Route de Grasse. Daar vindt u alles, van goede wijn tot seizoensgroenten.
Het strand — Plage de la Fontonne Ouest — is op loopafstand. Een kwartier, hooguit. Als u de fiets pakt, bent u in tien minuten bij de haven en het oude centrum. En de bus stopt voor de deur: lijn 8 en 10 brengen u naar het centrum van Antibes, naar Biot of naar het station.
De entree van Floréa Parc in de avondzon: de fontein, het pad langs de bougainville, het groen van het park.
Wanneer u ook komt — er is altijd iets bijzonders gaande.
Eind januari explodeert de kust in het geel. De mimosa bloeit langs de hele Route du Mimosa, van Bormes tot Mandelieu — honderddertig kilometer geur. De tuinen van de Villa Thuret op de Cap staan dan op hun mooist. En op de Marché Provençal verschijnen de eerste aardbeien. Het Sentier du Littoral is in deze maanden heerlijk wandelen: fris, stil, en overal wilde bloemen tussen de rotsen.
Februari – aprilHet grote blauw. Het strand op loopafstand, de verborgen baaitjes op de Cap, een glas rosé bij de haven als de zon achter de Esterel-bergen zakt. In juli klinkt er jazz door Juan-les-Pins — u hoort het soms tot hier. En vergeet niet 's avonds het zwembad van het park te gebruiken: als iedereen weg is, heeft u het voor uzelf.
Juni – augustusHet best bewaarde geheim. De toeristen zijn weg, het is nog steeds twintig graden, de zee is warm. Het Sentier du Littoral kunt u nu lopen zonder een ander te zien. In de dorpen achter de bergen beginnen de truffelmarkten. En de druivenoogst kleurt de heuvels boven Bellet in de mooiste tinten.
September – novemberTwaalf, vijftien graden en veelal strakblauw. Het Musée Picasso is leeg — eindelijk kunt u de kunst in stilte bekijken. Op de markt brandt 's avonds kerstverlichting. En op anderhalf uur rijden glinster de skipistes van Isola 2000 en Auron in de Mercantour — 's ochtends skiën, 's middags terug aan de kust.
December – februariVier seizoensbeelden: mimosa langs een pad, turquoise water bij de Cap d'Antibes, gouden licht op de Cours Masséna in oktober, Vieil Antibes bij avondlicht in december.
U heeft hier eigenlijk geen auto nodig. Maar als u er een heeft, zijn er prachtige routes.
Wij doen het meeste per fiets. Vanuit Floréa Parc fietst u via de Chemin des Moyennes Bréguières in tien minuten naar Port Vauban en het oude centrum. De weg is vlak en aangenaam. Er zijn elektrische deelfietsen beschikbaar via Vélo Bleu — u vindt de stations in de buurt en het systeem werkt op zich heel prettig.
De trein is het slimste vervoer voor dagtochten. Gare d'Antibes ligt op vijf minuten met de auto of per bus (lijn 10). U bent in een kwartier in Nice, in twaalf minuten in Cannes, in vijftig minuten in Monaco. Download de app SNCF Connect voor kaartjes en dienstregeling — dat scheelt gedoe aan het loket. Een Zou!-dagkaart geeft u onbeperkt reizen per bus en TER in de hele regio, en dat is de moeite waard als u er een dag op uit trekt.
Met de auto rijdt u in tien minuten de A8 op, richting Nice of Cannes. Maar de mooie routes liggen landinwaarts: de D2085 richting Grasse, door de heuvels met jasmijn en lavendel, of de spectaculaire Grande Corniche boven Nice — de weg waar Hitchcock To Catch a Thief opnam, en waar u bij elke bocht wilt stoppen.
Als u parkeert in het centrum van Antibes: de ondergrondse Parking Pré des Pêcheurs onder de haven is groot, overdekt en op loopafstand van alles. Bij een dagtocht naar Èze of Saint-Paul-de-Vence: parkeer altijd onderaan het dorp en loop omhoog. De uitzichten onderweg zijn het halve plezier.
Kaart met Floréa Parc als middelpunt: fietsroute naar Vieil Antibes, wandelroute naar Plage de la Fontonne, ligging Gare d'Antibes.
Na een paar dagen hier merk je dat je langzamer gaat lopen. Dat is het goede teken.
Wat wij door de jaren heen hebben ontdekt — en waar wij u graag naartoe sturen.
Antibes is een stad die zich niet meteen helemaal geeft. De bekende dingen — het Musée Picasso, de markt, de haven — zijn prachtig, en daar begint u terecht. Maar het goede spul zit net daarachter, in de dingen waar geen bordje bij staat.
Gevestigd in het Château Grimaldi, waar Picasso in 1946 daadwerkelijk een aantal maanden heeft gewerkt. De collectie is niet overweldigend groot, en dat is prettig — u kunt alles op uw gemak bekijken. Maar het echte hoogtepunt is het terras op de stadsmuren: het uitzicht over de Baie des Anges is buitengewoon, vooral in het late middaglicht. Gesloten op maandag.
De stervormige vesting boven de haven, uit de zestiende eeuw. Binnen is het aardig, maar wij lopen liever eromheen — het pad rondom het fort biedt een weids uitzicht over Port Vauban, de bergen en de stad. Ga er bij voorkeur tegen het einde van de middag heen, als het licht zacht wordt en de meeste mensen al weg zijn.
Dit is de wandeling die wij iedereen aanraden. Het kustpad langs de kliffen van de Cap d'Antibes, vijf kilometer lang, beginnend bij Plage de la Garoupe. Het pad is onverhard en gaat over rotsen — neem daar rekening mee en draag degelijke schoenen, geen slippers. Halverwege liggen kleine rotsbaaitjes waar u kunt zwemmen in volstrekte eenzaamheid. Neem waterslippers mee als u het water in gaat, en genoeg te drinken. Reken op twee uur, iets meer als u wilt zwemmen. De mooiste momenten: vroeg in de ochtend of in het late middaglicht, en bij voorkeur buiten het hoogseizoen.
Het Sentier du Littoral: het rotspad langs de kliffen van de Cap d'Antibes, wild, turquoise water beneden.
Een verborgen rotsbaai op de Cap d'Antibes, bereikbaar via een smal pad dat u zelf moet vinden — en dat is een deel van de charme. Kristalhelder water, grote warme rotsen, en zelden meer dan een handvol mensen. Wij gaan hier graag heen met een picknick van de markt — brood, kaas, tomaten, een fles rosé — en verdwijnen dan voor een halve dag. Neem waterslippers mee.
Als de marktkramen rond één uur worden opgeruimd, verandert de Cours Masséna van karakter. De kramen maken plaats voor het echte Antibes: mannen die hun boules gooien, een glas pastis op een bankje, het tempo dat vertraagt. Ga er rond een uur of vijf heen en kijk toe. Of doe mee — als u mist, lacht iedereen, en als u gooit, ook. Dit is het Antibes dat geen reisgids u laat zien.
Verscholen op de Cap d'Antibes, aan de Chemin Gustave Raymond: een botanische tuin van drieënhalve hectare, aangelegd in 1857. Mediterrane en exotische planten, eucalyptus, oude palmen. Bijna niemand komt hier. Gratis, open op werkdagen. Een aangenaam rustpunt op een wandeling over de Cap, of een bestemming op zich als u gewoon even stilte zoekt.
Het grootste eiland van de Îles de Lérins, op een kwartier varen vanuit Cannes. Autovrij, bebost met pijnbomen en eucalyptus, met verborgen zwembaaitjes langs de kust. Er is een oud fort waar de Man met het IJzeren Masker gevangen heeft gezeten — de geschiedenis alleen al is de overtocht waard. Neem een picknick mee (er zijn maar een paar tentjes bij de aanlegsteiger, en ze weten dat ze de enige optie zijn). De veerboot vertrekt regelmatig vanuit Cannes; zoek op Trans Côte d'Azur of Riviera Lines voor de vertrekschema's. Als u een auto meeneemt naar Cannes: Parking Laubeuf ligt naast de aanlegsteiger.
Île Sainte-Marguerite: een verborgen baai met pijnbomen tot aan het water, helder licht, de kust van Cannes op de achtergrond.
Vanuit Juan-les-Pins en Plage de la Salis kunt u kajaks en stand-up paddles huren. Verschillende aanbieders organiseren ook snorkeltrips langs de Cap d'Antibes. Het water is hier buitengewoon helder — als u een duikbril meeneemt, heeft u daar plezier van.
Waar wij zelf graag komen — en waar u ons wellicht tegenkomt.
Het begint op de markt. De Marché Provençal in het hart van Vieil Antibes, op de Cours Masséna, elke ochtend behalve maandag. Ga er bij voorkeur vóór tienen heen. Koop radijsjes met boter, een stuk tomme de montagne, een puntzak gariguette-aardbeien. En neem een stuk socca — die dampende pannenkoek van kikkererwtenmeel, knapperig en royaal gepeperd, vers uit de oven, in een papieren punt. Dat is ontbijt hier, en beter wordt het niet.
Socca — de specialiteit van de kust. Op de markt koopt u het traditioneel per punt. Maar voor een creatievere variant — met bosuitjes, ansjovis of chorizo — ga naar de Socca Bar in de Rue James Close. Klein terras in de schaduw, een glas rosé erbij, heel goed.
Pissaladière — tarte van gekarameliseerde uien met ansjovis en zwarte olijven. De streetfood van de Rivièra. U vindt het bij elke bakker.
Farcis niçois — gevulde seizoensgroenten. Een familierecept dat elke oma anders maakt, en waar over gediscussieerd wordt. Bestel het als u het op een kaart ziet staan.
Daube provençale — gestoofd rundvlees in rode wijn met olijven en kruiden. Eigenlijk een wintergerecht, maar het hele jaar te vinden. Vraag er brood bij.
La Petite Escale — Verscholen in de achterstraten van Vieil Antibes, aan de Rue Fourmillière. De eigenaar kookt zelf in een piepkleine keuken. Het menu wisselt dagelijks, de vis is altijd vers, de bereidingen verrassend goed voor zo'n bescheiden plek. Reserveren is noodzakelijk — er zijn maar een paar tafels.
Le Vauban — Witte tafelkleden, geen haast, een stille zaal met oudere Antiboises die hier al dertig jaar komen. De keuken is klassiek Frans en heel behoorlijk. Tip: vraag naar de formule midi — hetzelfde niveau als 's avonds, maar dan als lunchmenu met drie gangen voor een aangenaam tarief.
Chez Jules — Aan de Rue des Casemates, met kratten groenten als decoratie voor de deur. De meest Niçoise keuken van Antibes: farcis, pissaladière, daube, bagna cauda. Biedt ook een goede formule midi aan. Het soort adres waar u twee keer naartoe gaat.
Le Broc en Bouche — Verscholen in de stegen, een adres dat u alleen vindt als iemand het u vertelt. Wij vertellen het u nu. Wisselende seizoenskaart, eerlijke keuken, al jaren een buurtfavoriet.
Le Comptoir de la Tourraque — Op het heuveltje bij de markt, met een krijtbordmenu dat regelmatig wisselt. Creatieve keuken, goed geprijsd, en het soort plek waar je de eigenaar goedendag zegt.
Le Figuier de Saint-Esprit — Op de remparts van Vieil Antibes, onder een oude vijgenboom. Chef Christian Morisset kookt al jaren met dagverse producten van de markt. De selle d'agneau des Alpilles in klei van Vallauris is een gerecht waar mensen speciaal voor terugkomen. Een avond hier is bijzonder — niet omdat het opzichtig is, maar juist omdat het dat niet is. Reserveer ruim van tevoren.
Les Pêcheurs — Aan het water op de Cap d'Antibes, seizoensgebonden geopend. Mediterrane keuken met een Aziatische toets, verse vis centraal. Heel mooi gelegen. Reserveer.
Een middag aan de Plage de la Garoupe — Verschillende strandtenten op dit beschutte strand bieden een bed, een parasol en een mediterrane lunch aan het water. Wij gaan er graag heen als we een dag niets hoeven. In juli en augustus moet u reserveren.
Nomads Coffee — In Vieil Antibes, en in de zomer ook als koffiekraam bij Port Vauban. Zelfgebrande bonen, de beste koffie van de stad.
La Torréfaction de Fersen — Voor wie het serieus neemt. Eigenaar Franck is ambachtsman; hij geeft desgewenst workshops en verkoopt bonen om mee te nemen.
Boulangerie Veziano — Waar de buurt 's ochtends zijn pain au chocolat haalt. Geen franje, wel goed.
L'Absinthe Bar — Vlakbij de Marché Provençal, een paar treden onder straatniveau. Een gewelfde kelder met retro-inrichting en een piano. Absint wordt hier bereid als een ritueel, met toelichting. Heel eigen, heel de moeite waard.
Le Troquet des Milliardaires — Aan de Quai des Milliardaires, tegenover de grote boten. Vraag eigenaar Olivier om een cocktail naar eigen inzicht en kijk ondertussen naar het komen en gaan op de kade. Ontspannen sfeer, goed uitzicht.
Le Fitzgerald Bar — In het Hôtel Belles Rives aan Juan-les-Pins. Art-deco interieur, een livepianist, uitzicht over de baai. Geen restaurant, maar een mooie plek voor een cocktail in de avond. Vanaf vijf uur open.
Drie beelden: socca in papier op de Marché Provençal, een gedekte tafel bij Le Figuier de Saint-Esprit op de remparts, een glas rosé aan Port Vauban bij het gouden uur.
Vermijd restaurants met foto's op de kaart en een 'menu touristique' bij de deur. Kies plekken met een handgeschreven krijtbord en een kort menu — dat betekent dat alles vers is. En vraag bij bistro's altijd naar de formule midi: dezelfde keuken als 's avonds, maar dan als driegangenluunch voor een stuk minder.
Alles wat binnen een dag te bereiken is — van eiland tot bergtop.
Het bijzondere aan deze streek is de afwisseling. In de ochtend kunt u zwemmen in een baai op de Cap, 's middags lunchen in een middeleeuws dorp in de heuvels, en 's avonds terugzitten op uw terras met een glas Bellet-wijn. Hieronder de uitstapjes die wij het vaakst maken.
Vier minuten met de auto, tien minuten per fiets — het is bijna om de hoek. Een middeleeuws dorp, beroemd om het ambachtelijke glaswerk. Bij de Verrerie de Biot kunt u zien hoe het karakteristieke bubbelglas wordt geblazen. Loop daarna door de smalle straten vol galerieën en ateliers, en lunch op het dorpsplein onder de platanen. Een perfecte halve dag.
Een kwartier rijden. Een schilderachtig Provençaals dorp met een arcadeplein uit de zestiende eeuw. Op vrijdagochtend komt de markt tot leven met lokale producenten: geitenkaas, honing, olijfolie uit de heuvels. Dit is het Provence-gevoel dat u zoekt — zonder de drukte van de kust. Lunch op de Place des Arcades bij een van de lokale bistro's.
Een kwartier met de trein vanaf Gare d'Antibes. Begin op de Cours Saleya met de bloemen- en vismarkt. Loop door de steegjes van Vieux Nice. Klim naar de Colline du Château voor het panorama. En neem ergens een stuk socca bij Chez René Socca — er staat altijd een rij, en het is altijd de moeite. Eindig met een wandeling over de Promenade des Anglais als de zon laag staat. Neem de trein, niet de auto — parkeren in Nice is een opgave.
Twaalf minuten met de trein. Vergeet de rode loper. Het echte Cannes vindt u in Le Suquet, het oude vissersdorp op de heuvel boven de haven — steile straatjes, een kerkje, en een uitzicht over de baai dat u niet vergeet. De Marché Forville aan de voet van Le Suquet is de versmarkt waar de koks van de goede restaurants hun inkopen doen. Combineer een bezoek met de overtocht naar de Île Sainte-Marguerite.
Vijfendertig minuten met de auto, bij voorkeur via de Grande Corniche. Een middeleeuws dorp dat letterlijk aan de rand van een klif hangt, op vierhonderd meter boven de zee. De Jardin Exotique d'Èze op de top biedt een van de mooiste uitzichten van de hele kust. Parkeer onderaan en loop omhoog — de klim duurt een kwartier, en de weg erheen via de Grande Corniche is al een belevenis op zich.
Vijfentwintig minuten met de auto. Waar Chagall zijn laatste jaren doorbracht en Yves Montand op het dorpsplein zijn boules gooide. Een ommuurd dorp in de heuvels, vol galerieën, ateliers en panoramische terrassen. De Fondation Maeght — net buiten het dorp, tussen de pijnbomen — is een van de belangrijkste collecties moderne kunst ter wereld, in een gebouw dat zelf buitengewoon is. Giacometti, Miró, Chagall. Neem er de tijd voor.
Een halfuur rijden via de D2085 — de weg door het achterland, langs velden met jasmijn en rozen. De geboorteplaats van de moderne parfumerie. Bij Fragonard, Galimard of Molinard kunt u een workshop boeken en uw eigen geur samenstellen. Het Musée International de la Parfumerie is ook het bezoek waard. De rit zelf, door de heuvels, maakt het uitstapje compleet.
Overzichtskaart met Floréa Parc als middelpunt: Biot en Valbonne dichtbij, Nice en Cannes per trein langs de kust, Île Sainte-Marguerite per veer, Èze en Saint-Paul-de-Vence in de heuvels, Grasse landinwaarts.
De Côte d'Azur laat zich niet vangen in een lijstje. Zij laat zich proeven, stukje bij beetje, als u de tijd neemt.
Deze gids is niet volledig, en dat is met opzet. Wij hebben opgeschreven wat wij door de jaren heen hebben leren waarderen — de plekken die je niet vindt door te googlen, de dingen die je moet weten om je hier thuis te voelen. De rest ontdekt u vanzelf, op uw eigen tempo, op uw eigen manier.
Neem de tijd. Loop wat rond. Verdwaal in de steegjes van Vieil Antibes, ga zwemmen in een baai waar niemand is, bestel iets van het krijtbord dat u niet kent. En als u aan het eind van de dag terugkomt in het park, met zand aan uw voeten en de avondzon nog warm, dan begrijpt u waarom wij hier wonen.
Bon séjour.